Elke to-do opent een lusje in je hoofd
In een training over vergaderen vroeg ik de groep om hun hand op te steken. Bij wie was het al eens gebeurd dat je in een meeting een to-do kreeg, en dat je in de volgende moest zeggen: ‘Ik heb geen tijd gehad, ik ben er nog niet aan toegekomen’? Bijna alle handen gingen omhoog. Eén deelnemer hield zijn hand netjes beneden. Ik heb hem gefeliciteerd, want blijkbaar had hij het helemaal in de hand.
Je herkent het waarschijnlijk wel. En dat ligt niet alleen aan jou. Soms zijn er omstandigheden of systemen die je net tegenhouden. Wat ik in de training dan toon, is hoe zo'n to-do eigenlijk in je hoofd werkt. Als je dat ziet, wordt het makkelijker om er iets aan te doen.
Onderaan dit artikel vind je een prompt waarmee je je eigen open lusjes op een rij zet. Kopieer hem gerust.
Zo loopt een lusje in je hoofd
Tijdens een meeting krijg je een to-do. In het verslag staat dat jij het doet, tegen volgende week dinsdag. Op dat moment opent er in je hoofd een lusje. En dat begint te lopen. Dan wordt het donderdag, en dat lusje heb je nog altijd niet kunnen afwerken. Dan wordt het vrijdag, en denk je: verdorie, ik heb deze week nog geen tijd gehad. En dan wordt het maandag, en moet het first thing gebeuren. Maar maandag komen natuurlijk ook alle andere dingen op je dienblad.
En dat geldt niet alleen voor die ene to-do. Elke mail, elke vraag van een collega, elke opdracht van je leidinggevende, elke vraag van een klant: het zijn allemaal triggers. We lopen eigenlijk hele dagen rond met open lusjes in ons hoofd. Sommige sluit je in een paar seconden, met een kort antwoord. Andere duren dagen, en sommige raken nooit afgerond. En dat geeft enorm veel stress, ook als je het niet meteen zo benoemt.
Veelgestelde vragen
Lees gratis verder
Registreer gratis met je e-mailadres en lees verder. Met je account open je de gratis artikels in de leerruimte; de rest is voor abonnees, vanaf Learn Plus.