Wie beslist er op elke splitsing in je workflow?
Je wil een stuk van je werk automatiseren en je tekent de stappen uit. Mail komt binnen, iets leest die mail, en dan moet er iets gebeuren. Alleen moet er op dat moment ook gekozen worden. Is dit een echte vraag of is het spam? Is dit document een factuur of een contract? In een opleiding over automatisering vroeg een deelnemer me of zo'n workflow dan AI is of niet. Een goede vraag, want je hebt waarschijnlijk zelf ook het gevoel dat het het een of het ander moet zijn.
Het antwoord is eigenlijk: allebei, en per splitsing anders. En hoe beter je die splitsingen ziet, hoe makkelijker je workflow wordt om te bouwen.
Kopieer de prompt onderaan dit artikel. Daarmee zet je met je AI elke splitsing in je eigen proces op een rij.
Een splitsing in je workflow heet een decision gate
Een decision gate is het punt waar je workflow kiest welke kant hij op gaat. Ik toon er in mijn workshops altijd een eenvoudig voorbeeld van in n8n. Er komt een nieuwe mail binnen. Een agent leest die mail. En dan komt de splitsing: is dit een echte vraag van een mens, of is het spam of iets anders? Is het niet echt, dan gebeurt er niets. Is het wel een echte vraag, dan zet de workflow een concept klaar in de map met concepten van mijn Gmail. Ik kijk het na en ik verstuur het zelf.
Dat lijkt een klein detail. Toch zit daar de vraag waar de meeste mensen te snel over gaan. Wie of wat beslist er op die splitsing? Dat hoeft niet overal hetzelfde te zijn. In elk bolletje van je workflow kan er AI zitten, maar het hoeft niet.
Vier manieren om te beslissen
De oudste is de logische poort. Als dit, dan dat, anders iets anders. Dat is wat we al tientallen jaren in software zien. Komt de mail van een vast adres, of staat er een bepaald woord in het onderwerp, dan volstaat zo'n regel. Hij kost niets en hij twijfelt nooit.
Daarnaast heb je nu de agentic decision gate. Dan laat je een taalmodel beslissen, een Claude, een ChatGPT of een Gemini. Dat is handig wanneer de input telkens anders is. Een mail van een klant die boos is maar het nergens letterlijk zegt, herkent een regel niet. Een agent wel.
En dan is er iets nieuws: modellen die speciaal gemaakt zijn om te beslissen. Stel dat je een map hebt met heel veel verschillende soorten documenten, die allemaal gelezen en netjes geordend moeten worden. Dat kun je door een klassiek taalmodel laten doen, maar dat kost je heel veel tokens. Een model dat alleen beslist, doet hetzelfde sorteerwerk veel sneller en veel zuiniger. Voor zo'n stapel is dat eigenlijk de logische keuze.
De vierde vergeet je misschien, en dat ben jij. De mens zit nog altijd in het verhaal, en jij kunt zelf een decision gate zijn. In mijn voorbeeld beslis ik zelf of het concept vertrekt. Ik zou die rol houden overal waar iets onomkeerbaar is, naar buiten gaat, of waar je een mandaat voor nodig hebt.
Veelgestelde vragen
Lees gratis verder
Registreer gratis met je e-mailadres en lees verder. Met je account open je de gratis artikels in de leerruimte; de rest is voor abonnees, vanaf Learn Plus.
Kijk in je mailbox
0 waarderingenNog geen reactiesLees de reacties
Reacties
Leden reageren hier en lezen elkaars reacties. Registreer gratis of log in om mee te praten.
Registreer gratis of log inNog geen reacties. Wat neem jij mee?